درحال بررسی ...

با 85 میلیون تومان اکسنت بخریم یا نه؟!

با نیم‌نگاهی به بازار خودروی کشورهای دیگر، خودروهایی همچون تاتا نانو، نیسان ورسا،شورولت اسپارک (ماتیز)، اسمارت فورتو،کیا ریو، فورد فیستا، تویوتا یاریس و‌...، در بازه قیمتی 11 تا 14.5 هزار دلار، ارزان‌قیمت‌ترین آیتم‌های در دسترس را تشکیل می‏دهند که با احتساب قیمت 18میلیون تومانی پراید و نرخ 3000 تومان به ازای هر دلار، پراید مظلوم، تنها 6 هزار دلار قیمت می‌گیرد. اما سوال اینجاست که آیا پراید، تنها 6000 دلار از خودرویی همچون نیسان ورسا کمتر است؟ جایگاه ما در بازار جهانی چیست؟ آیا هیوندای اکسنت 14 هزار و 645 دلاری، با قیمت روز 98 میلیون و 800 هزار تومانی ارزش خریداری دارد؟

پراید را همه می‌شناسیم؛ خودرویی که از دهه 80 میلادی، با نام فورد فستیوا‌،روی خط تولید فورد قرار گرفت و سپس کیا موتورز خودروی مذکور را اصطلاحا Rebadge کرده و با نام کیا پراید عرضه کرد. در دهه70 شمسی بود که تعداد قابل توجهی از این خودرو تحت برند ثانوی، به بازار کشورمان راه پیدا کرد و دیری نپایید که در اواخر همین دهه، سایپا خط تولید گسترده مونتاژ این خودرو را بنا کرد و بدین ترتیب، دوران جدیدی از حکمفرمایی این خودروی کوچک آمریکایی-کُره‌ای که مدتی نیز تحت سلطه مزدا قرار داشت، در دفتر تاریخ خودرو رقم خورد. دیری نپایید که کیا پراید، به یکی از پرفروش‌ترین خودروهای سایپا و خیلی زود، عنوان مطلق «پرتیراژ‌ترین خودرو ساخته شده در ایران» را از آن خود کرد. اما جالب اینجاست که با وجود این میزان تولید و فروش و مدل‌های متعدد این خودرو تا امروز، باز هم اکثر افراد از خودرویی که این روزها به عنوان خودروی ملی شناخته می‌شود، راضی نیستند.



اکسنت

10 سال قبل گروه خودروسازان راین، با عرضه دومین نسل از هیوندای ورنا، سدان کامپکت خودروساز در حال رشد کُره‌ای، دری تازه به روی بازار خودروی نه‌چندان پر‌رونق آن دوره باز کرد. ورنا، اکسنت، آونگا، بریو و‌... خودرویی بود که با وجود استهلاک و قیمت پایه مناسب، بسیار زود در بازار ایران و دیگر کشورها مورد استقبال قرار گرفت و در آن سال‌ها، برادر دو‌قلوی خود ریو را تنها رقیب مناسب از نظر فنی در برابر خود می‌دید. اما با پایان تولید این خودرو توسط کرمان خودرو و جایگزینی ولیکس C30 چینی، ورنا پس از 8 سال عرضه، وقفه یکساله حضور در بازار ایران را تجربه کرد. در واپسین ماه‌های سال 1392 و همراه با هیوندای النترا (به عنوان پرفروش‌ترین خودروی سال 1392)، هیوندای اکسنت (ورنا) توسط نمایندگی انحصاری هیوندای در ایران، آسان موتور، به بازار کشور وارد شد. البته پیش از عرضه رسمی، تعدادی اکسنت توسط اشخاص و بازرگان، اغلب با سطح امکانات پایین‌تر به کشور راه پیدا کرد که وجه تمایز بسیاری از اکسنت‌های وارداتی و اصطلاحا شرکتی را می‌توان پسوند BLUE، در کنار نام لاتین نمونه‌های شرکتی دانست؛ پسوندی که به معنای استفاده از سیستم کاهش مصرف سوخت هوشمند هیوندای، در ارتباط با سیستم Eco این خودروست.

 

بچه سوناتا؛ یا سوناتای ناقص‌الخلقه؟!

تا پیش از سال 2010، اغلب محصولات هیوندای با ظاهری ساده و نه‌چندان جذاب عرضه می‌شدند. برای مثال هیوندای سانتافه نسل دوم‌ یا سوناتای نسل پنجم، با الهام‌گیری از محصولات موفق آلمانی، زیبا طراحی شده‌اند. اما با عرضه ششمین نسل از سوناتا در سال 2010 (YF) و تغییر زبان طراحی این خودروساز، بسیاری از معادلات عوض شد. سوناتا YF توسط اهالی مطبوعات و منتقدان، به دلیل استیل خاصش، مرسدس CLS کُره‌ای نام گرفت. خطوط عضلانی نمایان و استفاده از احجام عجیب و غریب در طراحی چراغ‌ها، مواردی بود که سوناتا را متمایز می‌کرد. کم کم این زبان طراحی گسترش یافت و روی برادر‌های کوچک و بزرگ سوناتا اجرا شد. DNA جدید خیلی زود روی محصولات کوچک‌تر و بزرگ‌تر نیز تاثیر گذاشت و به همین ترتیب، اکسنت در سال 2012 خلق شد. اگرچه بسیاری این خودرو را برادر کوچک‌تر سوناتا می‌نامند اما با توجه به تفاوت فاحش بخش عقبی این خودرو با سوناتای YF، این عنوان را می‌توان بیشتر برازنده النترای جدید دانست. چراغ‌های برآمده و جثه 4.4 متری بلند‌قد اکسنت به همراه چراغ‌های عقبی که به هیچ وجه با کاراکتر خودرو و دیگر برادرانش جور در‌نمی‌آید، در نگاه اول کمی دلسرد‌کننده به نظر می‌رسند. اما ظرافت‌هایی همچون قرار‌گیری جلوپنجره در قابی عضلانی و همچنین رینگ‌های 16 اینچی آلومینیومی (البته 14 اینچی به صورت استاندارد) با طرح بسیار زیبا که اگرچه در لباس سفید خودروی مورد استفاده چندان به چشم نمی‌آید، جزئیات مناسبی محسوب می‌شوند. اما هرطور که حساب کنید، چراغ عقب‌های این خودرو، با استایل طراحی شده مناسب یک سدان نیست و بیشتر المان‌های یک خودروی ‌هاچ بک را در ذهن تداعی می‌کند.



به دنبال کیفیت در کابین!

هزینه تمام‌شده خودرو، محور اصلی در طراحی  انتخاب متریال‌های مورد استفاده در کابین است. پس از اکسنت 15 هزار دلاری نباید توقع کیفیت تولیدی در سطح سوناتا 25 هزار دلاری را داشته باشیم. اکسنت در بخش کابین نیز به سمت و سوی زبان طراحی جدید سوق پیدا کرده؛ کابین سراسر سیاه با تریم خاکستری تیره و پلاستیک براق نقره‌ای، چیزی است که در نگاه اول می‌بینیم. روکش داشبورد با استفاده از پلاستیک فشرده خشک طرح‌دار، صندلی‌های پوشیده از روکش چرم مصنوعی مشکی‌رنگ بسیار خشک، تریم‌های نقره‌ای و مشکی براق که در نمونه‌های صفر کیلومتر با سلفون پوشیده شده و هر لحظه امکان وارد شدن خدشه به آن وجود دارد و همچنین غربیلک سه شاخه کوچک و خوشدست که با لایه‌ای از چرم مصنوعی مورد استفاده در غربیلک تمام خودروهای کُره‌ای مزین شده، بیش از هر چیز توجه ما را به خود جلب می‌کند. کیفیت ساخت و متریال‌های مورد استفاده برای یک خودروی 15 هزار دلاری مناسب است، اما چیزی نیست که از 100 میلیون تومان انتظار داشته باشید.



امکانات مناسب، برگ برنده اکسنت

ایموبلایزر، سانروف، 4شیشه و آینه‌های برقی، سیستم صوتی با 4 باند و قابلیت پخش mp3 و ورودی‌های USB و AUX، سیستم تهویه مطبوع خودکار سفارشی، دوربین دید عقب با نمایشگر روی آینه وسط و حسگر فاصله، سیستم کاهش مصرف سوخت Eco خودکار، نشان‌دهنده میزان باد تایر‌ها، کیلومترشمار سوپرویژن و دکمه استارت موتور به همراه سوئیچ کارت، از جمله امکانات رفاهی این خودروست. علاوه بر این، اکسنت با بهره‌گیری از 2کیسه هوا برای سرنشینان جلو و 4 عدد به صورت پرده‌ای (جمعا 6 ایربگ)، موفق به کسب 4 ستاره ایمنی از موسسه آزمون ایمنی بزرگراه‌های آمریکا شده که در قیاس با ارزان‌ترین خودروی ما، پیشرفت بسیار مناسب‌تری داشته؛ اگرچه برخی رقبای هم‌قیمت (بازار دست دوم) این خودرو در بازار ایران، از امکانات و ایمنی بیشتری بهره می‌برند.

 

پشت رول!

مهم‌ترین مشخصه در ساخت خودروهای ارزان‌قیمت، طراحی و ساخت پیشرانه‌ای کم هزینه و کم استهلاک در دراز مدت برای استفاده هرچه آسان‌تر کاربر محسوب می‌شود. به همین خاطر اصولا در خودروهای مقرون‌به‌صرفه از پیشرانه‌های کوچک و کم بازده، با کمترین میزان فشار به قطعات مصرفی انتخاب می‌شود. اکسنت با 5 نوع پیشرانه دیزل و بنزینی 1.4 و 1.6 لیتری عرضه می‌شود که از این میان، نمونه 1.6 لیتری گاما2، با 128 اسب بخار قدرت برای ارائه در بازار ایران انتخاب شده است. پیشرانه را با استفاده از استارت دکمه‌ای روشن کرده و پس از اعمال ساسات توسط استپر، دور موتور به حالت پایدار می‌رسد. با فشردن پدال ترمز، جعبه دنده 4 سرعته اتوماتیک را در حال D قرار داده و پس از خواباندن ترمز دستی بسیار نرم‌ و آزاد‌سازی ترمز، حرکت نرم خودرو شروع می‌شود. اکسنت در دور‌های پایین بسیار کم صداست و سامانه کاهش مصرف سوخت خودرو نیز فعالیت خود را با روشن شدن چراغ Eco در کیلومتر‌‌شمار، به راننده هشدار می‏دهد. اکسنت به دلیل جثه کوچک خودرویی مناسب برای استفاده شهری است اما با توجه به فاصله محور کوتاه، سیستم تعلیق خودرو هنگام عبور از دست‌اندازها، سواری نه‌چندان راحت به انضمام صدای واضح جلوبندی خودرو را ارائه می‌کند. دنده‌ها در حالت پیش‌فرض خودرو، برای کاهش مصرف سوخت از سبک‌ترین دنده ممکن استفاده می‌کنند اما این تعویض، با ضربه‌ای خفیف در هر شیفت همراه است که به هیچ وجه مناسب یک خودروی صفر کیلومتر نیست. غربیلک فرمان خوشدست و سیستم هیدرولیک، به همراه جثه سبک وزن خودرو، فرمان نرمی را در اختیار راننده قرار می‌دهد که برای استفاده در ترافیک شهری و گذر از کوچه‌پس‌کوچه‌های کلانشهرها، بسیار مناسب است. دکمه‌های موجود روی فرمان به کنترلگرهای سیستم کروز کنترل و اینترفیس سیستم صوتی محدود می‌شوند و به همین خاطر در هنگام چرخاندن غربیلک، کف دست راننده برخورد کمتری با این دکمه‌ها خواهد داشت. اما با فشردن پدال گاز، انتظار شتاب رعدآسا از این کوچولوی کُره‌ای نداشته باشید. با تخت گاز شدن خودرو، چراغ Eco در کیلومتر‌شمار به صورت خودکار خاموش می‌شود و جعبه دنده با تاخیری یک تا 1.5 ثانیه‌ای، پس از انتخاب سنگین‌ترین دنده ممکن برای نفسگیری خودرو، شروع به افزایش سرعت و اعمال شتاب می‌کند. شتاب‌گیری در دنده‌های اول و دوم مناسب بوده اما با هر بار سبک‌شدن دنده‌ها، این افزایش سرعت به شدت افت پیدا می‌کند. به همین خاطر، اکسنت در سبقت‌گیری از خودروهایی با سرعتی بیش از 110 کیلومتر بر ساعت، با مشکل حاد افت کشش مواجه خواهد بود و این مسئله زمانی شدت می‌گیرد که اقدام به استفاده از سیستم تهویه مطبوع کنید. 11.4 ثانیه، شتاب صفر تا صدی است که هیوندای برای این محصول اعلام کرده اما در جریان تست، با بنزین ساده و 2 سرنشین (جمعا 170 کیلوگرم) و با استفاده لانچ تا دور 2500 با استفاده از ترمز‌گیری، به رکوردی بهتر از 16.7 ثانیه نرسیدیم. عایق‌بندی صوتی اکسنت آنچنان که باید و شاید مناسب نیست و صدای پیشرانه خصوصا در دورهای بالا، تماما به کابین خودرو منتقل می‌شود. فرمان‌پذیری در سرعت‌های بالا بسیار تیز و نیازمند دقت در تعویض خط است و اگر اقدام به حرکت مارپیچ کند، حتی با وجود سامانه کنترل کشش، خیلی زود به عدم تعادل خودرو خصوصا در سرعت‌های 70 کیلومتر بر ساعت به بالا پی خواهید برد. اکسنت با استفاده از ترمز دیسکی در 4 چرخ و سامانه‌های ضد‌قفل ABS ،‌EBA و EBD و با توجه به جثه کوچک و قدرت نه‌چندان بالای پیشرانه، ترمز تیز و حساسی را ارائه می‏کند، اگرچه که در جریان ترمز‌گیری تخت از سرعت 60 کیلومتر بر ساعت، 13متر خط ترمز بر جای گذاشت.

 

اکسنت، بازار، رقبا

هیوندای اکسنت، با قیمت دقیق 98 میلیون و 850 هزار تومان در بالاترین حد از امکانات توسط آسان موتور عرضه می‌شود و در بازه قیمتی 70 تا 100 میلیون و از میان خودروهای صفر کیلومتر، با میتسوبیشی لنسر 1600، کیا ریوی 2014 کمیاب و در وهله آخر، تویوتا یاریس صندوقدار وارداتی با نیمی از امکانات، در برابر اکسنت 15هزار دلاری قرار می‌گیرند. البته در حالی که آسان‏موتور نماینده رسمی عرضه‌کننده این محصول به بازار است‌، نمونه‌های وارداتی نیمه فول و فول با قیمتی از 84 تا 92 میلیون تومان نیز در بازار به چشم می‌خورند که بیش از مدل‏های شرکتی مورد استقبال قرار می‏گیرند‌. اکسنت با این قیمت ارزان‏ترین سدان غیر‏چینی بازار است اما کیفیت و قابلیت‏های فنی‏اش در واقعیت جوابگوی چنین قیمتی نیست؛ چرا‌که با یافته‏هایمان در این آزمایش مشخص شد که بهتر است برای کیفیت بهتر یا به سراغ برادر کوچک‏ترش یعنی i20 بروید و یا بودجه‏تان را برای خرید النترا افزایش دهید‌. در این میان به نظر می‌رسد که اکسنت و یاریس از خدمات پس از فروش بهتری بهره ببرند و با توجه به امکانات بسیار محدود میتسوبیشی لنسر 1600، اکسنت از نظر امکانات یک سر و گردن بالاتر از یاریس و لنسر قرار می‌گیرد و اگرچه ریو با مشخصاتی مشابه اکسنت عرضه می‌شود اما باز هم کمیاب‌بودن خودرو، دلیلی بر برتری اکسنت به‌نظر می‌رسد. اما اگر نتیجه درستی بخواهید باید گفت که اکسنت به هیچ وجه مناسب استفاده خانوادگی نیست. کابین بسیار کوچک (در عین زیرکی و سعی در به جای گذاشتن بیشترین فضای خالی) و همچنین طراحی نه‌چندان جذاب در برابر دیگر اعضای خانواده هیوندای و همچنین کیفیت ساخت پایین ملموس این خودرو، شاید خریدار را کمی سست کند. پس با این حال به یک نتیجه قطعی می‌رسیم؛ اگر به دنبال خودرویی کم‌مصرف و جمع‌و‌جور برای استفاده در شهر و ترافیک هستید، هیوندای i20 [حدودا 15 میلیون تومان] ارزان‌تر گزینه مناسب‌تری است و اگر به دنبال خودرویی خانوادگی با کیفیت ساخت معقول باشید، بدون شک هیوندای النترا، ارزش پرداخت 15 میلیون تومان اختلاف قیمت را خواهد داشت. اگرچه باز هم قیمت این خودروها آن چیز که باید نیست و در این بازه قیمتی خودروهای دست دوم بهتری همچون هیوندای آزرای نسل قبل (با وجود استهلاک چند برابر) نیز در دسترس خواهند بود.

 


  درحال بررسی ...

نظرات شما

• نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.
• لطفاً از نوشتن بصورت پینگلیش، اجتناب نمایید.
• نظرات حاوی توهین، عبارات غیر اخلاقی، سیاسی و مطالب غیر مرتبط پذیرفته نمی شوند.

لطفا نام خود را وارد کنید
لطفا آدرس ایمیل را بصورت صحیح وارد کنید
آدرس وب سایت اشتباه است
لطفا نظرتان را بنویسید